.

ΓΛΗΝΟΣ


Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω - Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου. - Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα! Όταν πολεμάς για την λευτεριά, είσαι κι όλας λεύτερος (Νίκος Καζαντζάκης)




Δ. Καζάκης: Η νομική δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ. στον ελληνικό λαό


Η νομική δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ. στον ελληνικό λαό




ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ : Αποφασεις και ψηφισματα του 5ου Συνεδριου του Ενιαιου Παλλαϊκου Μετωπου.


ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ...

Ανάποδα
Ακούστε στο e-roi.gr Ειδήσεις που αποκρύπτονται από τα συστημικά ΜΜΕ, θα σχολιάζονται θα αναλύονται και θα αντιπαρατίθενται στην κατασκευή πλαστών ειδήσεων που σερβίρονται στο πλαίσιο της πιο ξετσίπωτης προπαγάνδας. Την προπαγάνδα του φόβου και της εξαπάτησης. Είναι για εμάς κοινός τόπος, η προσπάθεια αντίληψης της ελληνικής και διεθνούς πραγματικότητας αλλά και η αποκάλυψη του μέλλοντος που ετοιμάζουν στον λαό μας..


synedrio









ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ : http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece


ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΜΕΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
(ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ ΔΕΞΙΑ)

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Δημ.Καρούσος:Με 3,5 δις ξελάσπωσε η DeutscheBank τον Τράμπ,θ'ανταποδώσει;πάμε σε 2πλό νόμισμα!

Δημήτρης Καρούσος οικονομολόγος επικεφαλής του πολιτικού σχεδιασμού του ΕΠΑΜ κ Πέτρος Ιωάννου στον ''Σπορnews 90,1 της Λάρισας,στην εκπομπή ''ακροβάτες τ'ονείρου''( 15.11.16) Για το διαδύκτιο sportnews901.gr κάθε μέρα (7χ7) 10.00 - 11.17


Δ. Καζάκης: "Βαριά Βιομηχανία - Αγροτική παραγωγή". Απόσπασμα Ανοιχτής Συζήτησης 15/03/2015.

Δημήτρης Καζάκης: "Βαριά βιομηχανία - Αγροτική παραγωγή". Απόσπασμα από την ανοικτή συζήτηση στην Καλλιθέα την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015 με θέμα: "Πως μεταβαίνουμε εδώ και τώρα σε Εθνικό Νόμισμα και διαγράφουμε οριστικά τα Χρέη" 

Όλη η Ανοιχτή Συζήτηση, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=SZN0_...

Ε.ΠΑ.Μ - σχετικά links:
http://dimitriskazakis.blogspot.gr/
http://epamhellas.gr/
http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/
https://el-gr.facebook.com/metopo
http://www.youtube.com/user/EPAMvideo

Πηγή: Ε.ΠΑ.Μ. Ἁγίας Παρασκευῆς
https://www.youtube.com/channel/UC5IA...


Άκου λοιπόν πολιτικέ μπαγασάκο του ΑΡΔΗΝ


Των Κ. Κυριακόπουλου και Ο. Κουμαρέλλα

Το «καθείς εφ ω ετάχθη», είναι ένας από τους τρόπους για να περιγράφει κανείς το πώς χωροθετούνται τα χανούμια, που διατίθενται για τις βουλιμικές ορέξεις του μεγάλου Βεζύρη, αλλά και των περί αυτόν μαντρόσκυλων που περιφέρονται στη μεγάλη αυλή...

Είναι όμως και ένας τρόπος για να περιγράφει επίσης το έργο των φαφλατάδων, όπως και των κάθε λογής εντεταλμένων, που ζητιανεύουν ρόλο στον πολιτικό απόπατο των αβανταδόρων, σ ένα πολιτικό σύστημα που παραδέρνει στη σήψη και τον καθολικό εκφυλισμό.

Κατά κανόνα όμως, η σκοπιμότητα των πρωτοβουλιών, η σκοπούμενη επιστράτευση της δευτεράτζας για να φέρει σε πέρας τη βρώμικη δουλειά, και κυρίως η δολιότητα της μεθοδολογίας στη διαχείριση της πολιτικής προστυχιάς, ΚΑΙ προβλέψιμες είναι, αλλά ΚΑΙ καταδικασμένες να συναγωνίζονται στη φτήνια και στην απαξίωση, αυτούς που τις ενστερνίζονται και ενδίδουν στον πειρασμό να τις χρησιμοποιήσουν.

Όταν λοιπόν ένα γκρουπούσκουλο, που το μέγιστο των επιδόσεών του, το περιχαρακώνει και το καθιστά ανίκανο να δραπετεύσει από τα όρια μιας σέχτας φτηνού διαλογισμού, θολής, ασαφούς και ετεροκαθοριζόμενης πατριδοκαπηλίας, ανίκανης ν απογαλακτιστεί από τις επιρροές του «χωροφύλαξ» αλλά και με το βλέμμα στραμμένο εμμονικά στο νεύμα του εκάστοτε «αστυφύλαξ», τότε το....
αντικειμενικά αναγκαίο είναι αν μη τι άλλο να οριοθετήσουμε τους όρους μιας παστρικιάς κουβέντας, και ας εκλάβει ο οποιοσδήποτε το «παστρικιάς» κατά το δοκούν. Πάμε λοιπόν τώρα και στην ουσία…

Η επίθεση στο πρόσωπο του Δ. Καζάκη, δε συνιστά καινοτομία μπαγασάκο. Είναι επίθεση κατευθυνόμενη, είναι επίθεση συστημική, είναι επίθεση πολιτική, και ως τέτοια δεν αποσυνδέεται από το πολιτικό περιεχόμενο της ουσίας της πολιτικής πρότασης του ΕΠΑΜ,γι’ αυτό και η δολιότητα του τρόπου με τον οποίο κλιμακώνεται, αποκαλύπτει πριν απ’ όλα τη γύμνια-ανυπαρξία  πολιτικής επιχειρηματολογίας ικανής να την αποδομήσει.

Η ιστορική αναγκαιότητα της ανάδειξης Δημοκρατικής - Πατριωτικής Εξουσίας, ο κορμός του πολιτικού της προγράμματος και η μοναδική στα πολιτικά δεδομένα νομική δέσμευση των πολιτικών στελεχών του ΕΠΑΜ απέναντι στην Ελληνική κοινωνία, συνιστούν μια αδιαίρετη και ακαταμάχητη ενότητα, που το μοναδικό περιθώριο που αφήνει σε όσους επιχειρούν να την αντιπαλέψουν, είναι να σέρνονται στο βούρκο της παραπολιτικής, της συκοφαντίας και των προσωπικών επιθέσεων.

Το βιογραφικό και η πολιτική διαδρομή του Δ. Καζάκη όπως και η συνολική πολιτική στάση του ΕΠΑΜ στο πλευρό της στοχοποιημένης κοινωνίας είναι γνωστά στο πανελλήνιο, γι’ αυτό και δεν περιμένουν τις «βαρυσήμαντες» αποκαλύψεις σου.

Ρωτάμε πρώτον: Για το βιογραφικό και την πολιτική διαδρομή των ενορχηστρωτών των συκοφαντικών επιθέσεων εναντίον του, αισθάνεται κανείς την ανάγκη και πολύ περισσότερο την τιμή και την περηφάνια να μας ενημερώσει;;; Τι λες μπαγασάκο;;; Σ αυτή την ιστορική συγκυρία κανείς δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Πολιτική ταυτότητα στο χέρι λοιπόν και πάμε…

Ρωτάμε δεύτερον: Το να περιγράφεις (διαστρέφοντας και με επιλεκτικές αναφορές) το βιογραφικό και την πολιτική διαδρομή κάποιου που επιλέγεις να πολεμήσεις -εν προκειμένω του Δ. Καζάκη- αποκρύπτοντας επιμελώς το δικό σου βιογραφικό, τη δική σου πολιτική διαδρομή, τους όποιους καταγεγραμμένους "ρηξικέλευθους" πολιτικούς σου βηματισμούς, την πολιτική διαδρομή των μεντόρων σου και όλα τα συναφή, τη στιγμή που επιχειρείς μια αήθη επίθεση σε βάρος κάποιου, συνιστά πράξη ευθύνης ή αποτελεί από μόνη της μια στάση τουλάχιστον ενοχική και πάντως όχι καθαρή απέναντι στην κοινωνία στην οποία υποτίθεται ότι απευθύνεσαι;;; Εμείς απλά ρωτάμε...

Ρωτάμε τρίτον: Το να επικαλείσαι (και πάλι διαστρέφοντας) τα τεκταινόμενα στη Σπίθα του Θεοδωράκη, χωρίς την ίδια στιγμή να περιγράφεις τη στάση του μέντορα αλλά και του φορέα στον οποίο ανήκεις απέναντι στη Σπίθα του Θεοδωράκη, δε συνιστά στην επιεικέστερη των περιπτώσεων προσπάθεια να αποκρύψεις τη σκοτεινή πλευρά του δικού σου εαυτού;;; Απορία εκφράζουμε...

Και επειδή το τέλος του κατήφορου, για μερικούς είναι πιο κάτω από το πάτο, δεν είναι διόλου δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη λαθροχειρία μιας απόπειρας φτηνών γκαιμπελιστών, που επιχειρούν να ταυτίσουν το Δ. Καζάκη και το ΕΠΑΜ -που θέτουν ευθέως ζήτημα πολιτικής ανατροπής και Δημοκρατικής Πατριωτικής Εξουσίας- με τη συμμορία των απατεώνων του Σώρρα, που εξαπατούν συστηματικά ανόητους, αφελείς και απελπισμένους οπαδούς τους.

Πολιτική πρόταση ανατροπής και ανάδειξης μιας τέτοιας εξουσίας, προϋποθέτει πως ο πολιτικός σχηματισμός που την υιοθετεί και αγωνίζεται γι’ αυτήν, φροντίζει και οικοδομεί μια ζωντανή σχέση με μια κοινωνία μαχόμενη και αποφασισμένη να πάρει στα χέρια της την τύχη της. Και φυσικά αυτός ο πολιτικός σχηματισμός, δεν μπορεί να έχει καμία απολύτως σχέση με αμπελοφιλοσοφούντες καιροσκόπους, με σέχτες και γκρουπούσκουλα, που επιδίδονται σε ατέρμονες θεωρητικούς διαλογισμούς, και σε αμφιλεγόμενες ιδεολογικές αναζητήσεις πέρα και έξω από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Σε ποιους αγώνες συμμετέχετε, έτσι για να μπορούμε να καταγράψουμε κι εμείς κάτι χειροπιαστό στην αγγελική σας διαδρομή;;; Και αν δε δικαιούμαστε να το πληροφορηθούμε εμείς, η κοινωνία στην οποία απευθύνεστε δικαιούται να ξέρει;;;

Και προφανώς δεν έχει νόημα να προσπαθήσει να υπενθυμίσει κανείς σε πολιτικούς καιροσκόπους, πως όταν όλοι εσείς ερωτοτροπούσατε με τα φοβικά σύνδρομα και το συμβιβασμό, τα στελέχη του ΕΠΑΜ ήταν τα μόνα που τόλμησαν να σπάσουν αυτή τη θλιβερή μονοτονία, και να θέσουν ευθέως ζητήματα για όλα όσα όφειλε να κάνει η πολιτική ηγεσία τη μοιραία νύχτα του αμφιλεγόμενου πραξικοπήματος στην Τουρκία και δεν τα έκανε, παραδέρνοντας στην ατολμία και στο στρατηγικό συμβιβασμό. Σεις τι είχατε να πείτε για όλα τούτα;;;

Άκου λοιπόν πολιτικέ μπαγασάκο…

Όταν απέναντί σου έχεις ένα άστρο που έδυσε (όπως ισχυρίζεσαι), το να επιχειρείς μια αήθη, δόλια και από κάθε άποψη κακόβουλη επίθεση εναντίον του, είτε εσύ ως επιχειρών πρέπει να είσαι ο αφελής, είτε οι εντολείς -όποιοι κι αν είναι αυτοί- που αναθέτουν αυτό το καθήκον, έχουν χάσει οριστικά τα λογικά τους.

Επειδή λοιπόν αυτό το άστρο δεν έδυσε… Επειδή η παρουσία του και ο πολιτικός λόγος του ΕΠΑΜ, είναι καρφί στο μάτι των πραγματικών ενορχηστρωτών αυτής της επίθεσης, λίβελοι σαν αυτόν είναι απόλυτα αιτιολογημένοι και εν πολλοίς αναμενόμενοι.

Πολύ δε περισσότερο που στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, το ΕΠΑΜ υπήρξε ο στυλοβάτης και ο καταλυτικός αποδομητής του δόλιου σκηνικού που στήνεται, με τους κατοχικούς πλειστηριασμούς σε ολόκληρη τη χώρα.

Μάθε λοιπόν πολιτικέ μπαγασάκο ότι…

Το ΕΠΑΜ είναι πολύ σκληρός αντίπαλος για τα δικά σου δοντάκια. Μάθε πως παρά τη φιλότιμη προσπάθειά σου να μετατρέψεις την ανάγκη σε φιλοτιμία, αυτή τη φορά το ΕΠΑΜ είναι πιο ισχυρό παρά ποτέ… Μάθε ότι σ αυτή τη φάση του πολιτικού αγώνα, ο Δ. Καζάκης όχι μονάχα δεν είναι μόνος σ ένα προσωποπαγές πολιτικό δημιούργημα, αλλά πλαισιώνεται από πολύ ισχυρή ομάδα πολιτικών στελεχών και από τοπικές οργανώσεις πιο δυνατές και περισσότερο αποφασισμένες από ποτέ άλλοτε.

Να σου θυμίσουμε επίσης πολιτικέ μπαγασάκο ότι…

Οι σκατιάρηδες του συστήματος, όλοι αυτοί που είναι πρόθυμοι να πουλήσουν ακόμη και την ψυχή τους στο διάβολο για μία θέση στις πολιτικές του εφεδρείες σημαιοστολισμένοι με τη λαγνεία του ευρώ και του ευρωπαϊκού Ράιχ, ένα από αυτά που έκαναν ιστορικά, ήταν να παιχνιδίζουν με το μυαλό των ανθρώπων, ερωτοτροπώντας με το «εφικτό και το ανέφικτο» ως χρήσιμα αναχώματα, προκειμένου να εγκλωβίζουν την κοινωνία σε αδιέξοδα που δεν αμφισβητούν τις κυρίαρχες επιλογές.

Ο καθαρός πολιτικός λόγος του ΕΠΑΜ είναι στο στόχαστρο, κι αδίκως περιμένουν πολιτική προαγωγή οι πρόθυμες Φιλιππινέζες που βάλθηκαν με δόλιο και ανέντιμο τρόπο να τον αποδομήσουν.

Όλοι αυτοί… Μαζί και εσύ μπαγασάκο… Δεν είστε παρά φτηνά αναλώσιμα… Δεν είστε παρά ή άλλη φωνή του πολιτικά εγγαστρίμυθου συστήματος, που μόλις αποτύχετε στη θλιβερή σας προσπάθεια, ή θα φουντάρετε στον Καιάδα του πολιτικού σας αφανισμού, ή θα επιστρέψετε στο φιλικό περιβάλλον της σέχτας εν αναμονή της επόμενης εργολαβίας της ντροπής.

Καλό κατευόδιο και εν αναμονή για… περισσότερες και ειλικρινείς συστάσεις. Ιδού λοιπόν η Ρόδος... Ιδού και το πήδημα...

Ο Κυριάκος Κυριακόπουλος είναι μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ.

Ο Όθωνας Κουμαρέλλας είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

«Θρηνητική ειλικρίνεια» Το άρθρο κόλαφος του Χρήστου Γιανναρά για την κατάσταση μας..






Πρωτοχρονιά, και οι ευχές μοιάζουν περιττή φιοριτούρα ή εμπαιγμός σε μια κοινωνία που, λογικά, δεν έχει καμιά ελπίδα. Tο μέλλον έχει προδιαγραφεί παγιδευμένο στην απόγνωση. H χώρα υπερδανείστηκε εξωφρενικά, χρεοκόπησε, έχει χάσει, με υπογεγραμμένες παραδοχές και συνομολογήσεις, την εθνική της ανεξαρτησία και την πολιτική αυτοδιαχείριση, επιτροπεύεται με όρους εξευτελιστικά ταπεινωτικούς. Mας παραμυθιάζουν οι έμποροι της παραπληροφόρησης με επαγγελίες «βελτιώσεων», ενώ τη συμφορά μας την εμπορεύονται εξουσιολάγνοι αριβίστες, οι ατιμώρητοι αυτουργοί της καταστροφής μας.
Eυχές για την καινούργια χρονιά, σε ποιους και με ποιο αντίκρισμα πραγματικότητας;

Nα ευχηθείς τι στις νεκρές ψυχές των παραλογιασμένων από την απόγνωση ανέργων, εκατοντάδες χιλιάδων, που ξεκινάνε σήμερα την τρίτη, τέταρτη, πέμπτη χρονιά ανέλπιδης επιβίωσης, δίχως ίχνος από φως στο οποιοδήποτε βάθος του τούνελ.
Nα ευχηθείς ποια ρεαλιστική ευχή στη νεολαία των δύσκολων πτυχίων, των πρόσθετων μεταπτυχιακών και της άνετης γλωσσομάθειας, που νιώθει τυχερή δουλεύοντας ραγιάς, σε δεκάωρο και δωδεκάωρο μαγγάνι, με εφτά κατοστάρικα μηνιάτικο. O κάθε χυδαίος, ευνοημένος τυχάρπαστος «επενδυτής» μπορεί να καταλύει κάθε ίχνος «κοινωνικού κράτους» επιβάλλοντας εργασιακό μεσαίωνα απανθρωπίας, αποκλείοντας όνειρα προσωπικής ζωής στις ψυχές που εν ψυχρώ καταρρακώνει.
Tι ευχές να δώσεις για την καινούργια χρονιά στον γιατρό που πρωτοβγαίνει στη σύνταξη; Διακόνησε πενήντα τέσσερα (54) χρόνια τους συνανθρώπους του καταβάλλοντας, κάθε μήνα, με άψογη συνέπεια τα όσα απαιτούσε το ασφαλιστικό του ταμείο, που τώρα τον καταδικάζει σε λιμοκτονία ανταποδίδοντάς του 650 ευρώ μηνιαίο εισόδημα.
Eφιαλτική ανεργία, κακουργηματική εκμετάλλευση της εργασίας, ατίμωση και εξόντωση όσων εμπιστεύθηκαν το κράτος και τους πολιτικούς διαχειριστές του. Δεν πρόκειται για συντεταγμένη συλλογικότητα, πρόκειται για γεωγραφικά οριοθετημένη φρίκη. Kαι που το λέμε, τι αλλάζει; Oύτε καν σε ενεργό αφύπνιση των συνειδήσεων δεν μπορούμε να ελπίσουμε, να ευχηθούμε μια λαϊκή εξέγερση στην καινούργια χρονιά είναι η απόλυτη ουτοπία – δεν υπάρχει πια λαός, μόνο αφιονισμένη μάζα τηλεθεατών που καταπίνει παραισθησιογόνα.
Aν φτάσαμε σε τέτοια νέκρα κοινωνικών αντανακλαστικών, είναι γιατί η «πληροφόρηση», η ηλεκτρονική κυρίως, παραδόθηκε ολοκληρωτικά στη λογική του μάρκετινγκ, λογική της μεθοδικής εξαπάτησης. Eυνουχίστηκε ηδονικά ο Eλλαδίτης, σαράντα δύο ολόκληρα χρόνια, αντάλλαξε βιωματικά θησαυρίσματα αιώνων, ποιότητα καλλιέργειας και χαρά της ζωής, με χάντρες και καθρεφτάκια «προοδευτικής» ξιπασιάς και απολυτοποιημένη την ηδονή της καταναλωτικής μονομανίας.
Kαθόλου τυχαία, η «προοδευτική διανόηση» που κάποτε μονοπωλούσε στα πανεπιστήμια τη μαρξιστική τρομοκρατία, τώρα έχει ανετότατα μετοικήσει στα εξουσιαστικά πόστα της απολυταρχίας των «Aγορών». O Iστορικός Yλισμός (αυτοσυνειδησία μαρξισμού και καπιταλισμού, όπως έγκαιρα είχε διαγνώσει ο Λούκατς) μηδενίζοντας κάθε «νόημα» των σχέσεων κοινωνίας, έγινε η κοινή πολιτική ταυτότητα των «κομμάτων εξουσίας»: ΠAΣOK και N.Δ., παθιασμένοι δήθεν αντίπαλοι, που δίχασαν με πείσμα τυφλό τη χώρα («πράσινα» και «γαλάζια» καφενεία), έφτασαν να συγκυβερνήσουν αδιάντροπα πετώντας τα προσωπεία και μοιράζοντας τα λάφυρα (ιλιγγιώδη δανεισμένα ποσά) σε μια αδίσταχτη πλέμπα νεόπλουτων αγροίκων. Στα ίχνη τους βαδίζει σήμερα και ο «αδιάλλακτος» κάποτε ΣYPIZA: συγκυβερνάει με τους σαρδανάπαλους ANEΛ.
Tα πρόσωπα που έχουν την ευθύνη της σημερινής καταστροφής και της εφιαλτικής ανελπιστίας είναι συγκεκριμένα, επώνυμα, σε όλους γνωστά, καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να τα αμνηστεύσει. Πριν από τρεις ίσως γενεές, όταν ακόμα επιβίωνε στην Eλλάδα αστική τάξη και στην ύπαιθρο «νοικοκυραίοι», θα πρώτευε στις συζητήσεις επώδυνη η απορία: «Πώς μπορούν και κοιμούνται τις νύχτες οι αυτουργοί τέτοιας καταστροφής, πώς μπορούν να κοιτάζουν τα παιδιά τους στα μάτια;». Σημίτης, Kαραμανλής ο βραχύς, Παπανδρέου ο ολίγιστος, Σαμαράς ο μοιραίος, Tσίπρας ο ολέθριος θα κριθούν από την Iστορία, αλλά αυτή η σκέψη δεν παρηγορεί ούτε μεταβάλλει το πνιγερό αδιέξοδο, την εφιαλτική ανελπιστία εκατομμυρίων Eλλήνων σήμερα. Kαι μάλιστα όταν τα κόμματα στα οποία αρχήγευσαν οι αυτουργοί, συνεχίζουν, δίχως ίχνος αυτογνωσίας, ντροπής ή μετάνοιας, την ίδια νοοτροπία και συμπεριφορά σιχαμερής εξουσιολαγνείας, με αρχηγούς και «στελέχη» όλο και ευτελέστερων προδιαγραφών.
Tο τερατωδέστερο αποκύημα των εγκλημάτων της κομματοκρατίας δεν είναι η ανεργία, ο εργασιακός μεσαίωνας, η απάνθρωπη κοινωνική αδικία ούτε η εξευτελιστική επιτρόπευση, ο διεθνής διασυρμός του ελληνικού ονόματος, οι απειλές να κατατεμαχιστεί η χώρα για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των γειτόνων μας. Tο εφιαλτικότερο από όλα τα δεινά είναι η τέλεια νέκρωση των αντανακλαστικών της ελληνικής κοινωνίας. Eχουν περάσει εφτά χρόνια από τότε που υπογράφτηκε το πρώτο Mνημόνιο (3 Mαΐου 2010) και από τότε προστέθηκαν ακόμα δύο, επαχθέστερα. Aκούμε ότι το Σύνταγμα της χώρας παραβιάζεται από πάμπολλες δεσμεύσεις που επιβάλλουν τα τρία Mνημόνια, δεν εμφανίστηκε όμως, στα εφτά χρόνια, ούτε ένας δικηγορικός σύλλογος αστικού κέντρου, μια ένωση δικαστών, μια πανεπιστημιακή Nομική Σχολή, μια παρέα έστω απόμαχων Aρεοπαγιτών ή Eισαγγελέων ή Συμβούλων της Eπικρατείας να καταγγείλει την ανομία, να διαφωτίσει τους πολίτες – δεν βρέθηκε ένας Λυκουρέζος να μηνύσει τους «πρωταίτιους».
Συνεχίζουν να γίνονται κάποια συλλαλητήρια, «πορείες», συμβολικές «καταλήψεις». Πάντοτε, χωρίς εξαίρεση, για να διεκδικήσουν προνομιακότερη μεταχείριση, όσων διαμαρτύρονται, στην κατανομή των ψιχίων του κρατικού προϋπολογισμού. Ποτέ, καμιά διαμαρτυρία για τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών, τα γκανγκεστερικής λογικής κάπιταλ κοντρόλς, την ωμή καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, τις αμείωτες εξωφρενικές προνομίες των κομμάτων, των βουλευτών, των υπαλλήλων της Bουλής. Ποτέ, κανένα συλλαλητήριο για τον εργασιακό μεσαίωνα.

Σε μια κοινωνία δίχως ορίζοντες ζωής άλλους από την κατανάλωση, κοινωνία που θεσμοθετεί την εθελοδουλεία της με Mνημόνια, μόνο μια ευχή χωράει: Kαλή ανάσταση.
http://www.pesotithes.gr/

Γιώργος Χαραλαμπίδης:Η διαφθορά κ καταστρατήγηση του λόγου,κλειδί για την καθυπόταξη των πολιτών.

Μια απλή επιδείνωση του καιρού, μια ξαφνική θεομηνία, αποδεικνύει, εκτός των άλλων, το μέγεθος της καταστροφής το οποίο έχει απλωθεί στην Χώρα, καθιστώντας πλέον την προληπτική οργάνωση εν όψει δύσκολων φυσικών καταστάσεων, κυρίως λόγω των απότομων καιρικών συνθηκών, εκ των πραγμάτων, αδύνατη.
Το χρήμα που ελέγχεται από την λεγόμενη ελίτ, μια ισχνή δηλαδή
μειοψηφία παγκοσμίως, με μοναδικό της σκοπό τον άκρατο πλουτισμό έναντι της πλειοψηφίας που υποφέρει, δεν μπορεί παρά να είναι εργαλείο διαφθοράς.
Επομένως η μοναδική λύση για την Ελληνική περίπτωση, απαιτεί τα οικονομικά μεγέθη και τον πλούτο της Ελλάδας, να το διαχειρίζεται μια Ελληνική Πατριωτική Δημοκρατική κυβέρνηση, η οποία με την σειρά της, να ελέγχεται από το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας, με τις ανάλογες διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες.
Σηκωθείτε Αδέλφια !!!
Ορθώστε Ανάστημα !!!
Σας φαντάζουν θεόρατοι, γιατί γονατίσατε !!!
Εμπρός...βοηθάμε...ΟΛΟΙ !!!
Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης, μέλος του Ε.ΠΑ.Μ., στην εκπομπή «Ακροβάτες Του Ονείρου», στον ραδιοφωνικό σταθμό "Σπορnews 90,1 fm": της Λάρισας, με τον Πέτρο Ιωάννου.
Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017.


Η αντίσταση στην ευρω-κατοχή (Με αφορμή μια αποκαλυπτική δημοσκόπηση)


του Νίκου Ιγγλέση*

Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρε-ωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.

Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...
μετανάστευσαν και η δημόσια, καθώς και η ιδιωτική περιουσία λαφυραγωγούνται. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα του ενιαίου νομίσματος και του ευρω-χρέους.

Η προπαγάνδα

Παράλληλα μια ολοκληρωτική προπαγάνδα -γκεμπελικής υφής- εξαπολύθηκε εναντίον των Ελλήνων για να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά τους αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, που αξιολογούν, που κατανοούν την κοινωνία και τον κόσμο, προκειμένου να διαμορφωθεί ο «μνημονιακός ιδιότυπος» του νεοφιλελεύθερου - παγκοσμιοποιημένου ραγιά. Καμιά εναλλακτική λύση δεν είναι εφικτή μας λένε οι επικυρίαρχοι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους. Το ευρώ είναι μονόδρομος. Οι αντίθετες φωνές πρέπει να διαστρεβλωθούν, να συκοφαντηθούν και αναγκαστικά να σιωπήσουν. Το ρόλο αυτό ανέλαβαν όλα σχεδόν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Η δημοσκόπηση

Παρ’ όλα αυτά οι πολίτες, ενστικτωδώς οι περισσότεροι, δεν πείθονται, αμφισβητούν και αντιστέκονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης δημοσκόπησης (Δεκέμβριος 2016) της εταιρείας ALCO που έγινε για το μηνιαίο περιοδικό Point Zero και δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου 2017, η πλειοψηφία των Ελλήνων αντιλαμβάνεται ότι το ευρώ αποτελεί τη βασική αιτία για τα σημερινά δεινά τους και την καταστροφή της χώρας. Ένα ποσοστό 53% θεωρεί ότι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και η αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ ήταν μια λανθασμένη απόφαση. Μόνο το 38% θεωρεί ότι επρόκειτο για σωστή απόφαση, ενώ το 9% δεν εξέφρασε άποψη.

Στο ερώτημα αν τα πράγματα θα ήταν σήμερα καλύτερα για την οικονομία αν η Ελλάδα είχε παραμείνει στη δραχμή, το 50% απαντά “καλύτερα”, το 27% “χειρότερα”, ενώ το 12% λέει ότι θα ήταν “ίδια”. Είναι φανερό ότι η «γοητεία» του ευρώ έχει ξεφτίσει στη συνείδηση των πολιτών.

Τέλος, στο ερώτημα αν προσωπικά θα θέλατε η Ελλάδα να συνεχίσει με το ευρώ ή με δικό της νόμισμα, η εικόνα διαφοροποιείται. Ένα ποσοστό 53% απαντά με το ευρώ, το 33% με δικό της νόμισμα, ενώ το 14% δεν εκφράζει άποψη. Η πλειοψηφία, που έχει αρνητική άποψη για την ένταξη στην Ευρωζώνη, μετατρέπεται σε πλειοψηφία υπέρ της παραμονής σ’ αυτήν λόγω του φόβου που έχει καλλιεργήσει η προπαγάνδα ότι επιστροφή στη δραχμή συνεπάγεται μεγάλη υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος, αχαλίνωτο πληθωρισμό, ελλείψεις και δελτίο σε βασικά αγαθά (τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα κ.ά) καθώς και απώλεια των καταθέσεων.

Η εναλλακτική λύση

Τίποτα απ’ όλα αυτά δε χρειάζεται να συμβεί. Η έξοδος από την Ευρωζώνη με βάση ένα εθνικό σχέδιο θα γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα (ένα ευρώ προς μία Νέα Δραχμή). Αμέσως μετά, αυτή η ισοτιμία θα «κλειδώσει», δηλαδή θα μείνει σταθερή και η δραχμή δε θα μπορεί να δεχτεί υποτιμητικές - κερδοσκοπικές επιθέσεις. Με τον τρόπο αυτό η μεταβίβαση θα γίνει ομαλά, δε θα υπάρξουν αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων και άρα δε θα υπάρξει πληθωρισμός. Ελλείψεις και δελτίο στα εισαγόμενα αγαθά δε θα υπάρξουν γιατί το Ισοζύγιο Εξωτερικών Συναλλαγών έχει, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, ισοσκελιστεί. Η Ελλάδα, δηλαδή, από τις εξαγωγές προϊόντων που κάνει, από τον τουρισμό και τη ναυτιλία εισπράττει όλο το απαραίτητο συνάλλαγμα για να πληρώνει τις εισαγωγές που κάνει σήμερα. Τέλος οι καταθέσεις θα καλύπτονται με «ρήτρα ευρώ» και, λόγω της ισοτιμίας ένα προς ένα, θα διατηρήσουν τη σημερινή αγοραστική αξία τους.

Για το εφικτό ενός τέτοιου σχεδίου η συζήτηση και ενημέρωση του ελληνικού λαού απαγορεύεται. Παράλληλα τεράστια ευθύνη έχουν οι πολιτικές ηγεσίες κομμάτων και οργανώσεων που αντιστέκονται στην ευρω-κατοχή, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει ένα κοινό εναλλακτικό σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας.

Ο διχασμός των κομμάτων

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει κι’ ένα άλλο στοιχείο της δημοσκόπησης που προσδιορίζει ποιά πολιτικά κόμματα ψήφισαν, στις τελευταίες εκλογές, όσοι τάσσονται υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 41% υποστηρίζει την επιστροφή στη δραχμή και το 48% την παραμονή στο ευρώ. Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα διχασμένο κόμμα. Το 41% που τάσσεται υπέρ του εθνικού νομίσματος αντιπροσωπεύει το 14,5% όσων ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, δηλαδή, περίπου 790.000 πολίτες. Από τους ψηφοφόρους της ΝΔ ένα 16% επιλέγει την έξοδο από το ευρώ. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει το 4,5% όσων προσήλθαν στις κάλπες, δηλαδή, περίπου 244.000 πολίτες. Αλήθεια πόσο βέβαιη μπορεί να είναι η ΝΔ ότι θα διατηρήσει εγκλωβισμένους αυτούς τους ψηφοφόρους που αντιτίθενται στον ιδεολογικό-πολιτικό πυρήνα της πολιτικής της; Στα άλλα κόμματα τα ποσοστά των ψηφοφόρων τους υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα είναι: ΚΚΕ 56%, Χρυσή Αυγή 49%, ΑΝΕΛ 28%, Ένωση Κεντρώων 28%, Το Ποτάμι 16% και ΠΑΣΟΚ 14%. Το αίτημα για απεγκλωβισμό της χώρας από το ξένο νόμισμα και αποκατάσταση της νομισματικής κυριαρχίας διαπερνά, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλα τα κόμματα της σημερινής Βουλής. Γι’ αυτό απαιτείται η δημιουργία ενός εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου που θα συσπειρώσει προοδευτικά την πλειοψηφία του ελληνικού λαού πέρα από τις υπάρχουσες κομματικές ταμπέλες - Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά - με στόχο την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά των δανειστών και την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας.

Ο γράφων δεν εμπιστεύεται την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων. Το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, τον Ιούλιο του 2015, το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία για το Brexit και οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ έδειξαν ότι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι «συστημικές», δηλαδή, υπερτιμούν τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις και υποτιμούν τα υπόγεια ρεύματα της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν εκλεκτικές συμπάθειες προς τις συντηρητικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, είτε γιατί δε διαθέτουν τα κατάλληλα εργαλεία ανίχνευσης μιας πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας, είτε γιατί οι πολίτες, σε μεγάλο ποσοστό, αποκρύπτουν την άποψή τους, όταν αυτή δε θεωρείται πολιτικά ορθή (politically correct). Γι’ αυτό το λόγο το ποσοστό του 33% υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο.

Θυμίζουμε ότι σε πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της εταιρείας ORB (θυγατρικής της Gallop) που έγινε ένα χρόνο πριν και δημοσιοποιήθηκε από το πρακτορείο Reuters στις 7-1-16 το ποσοστό των Ελλήνων που επιθυμούσε την έξοδο από το ευρώ ανήρχετο σε 44%. Με μια ενημέρωση των πολιτών για τον τρόπο μετάβασης και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το εθνικό νόμισμα στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας το ποσοστό αυτό μπορεί να γίνει, πολύ σύντομα, πλειοψηφικό.

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλιου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο http://greekattack.wordpress.com

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 20-1-2017


Χαμός!!! Ακούστε πως θα γίνει της Ισπανίας με το Αγγλικό δίκαιο στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Ετοιμάζεται ήδη το σώμα της αστυνομίας που θα ξεσπιτώνει κόσμο. Σε δύο μήνες η εφαρμογή. Απίστευτες λεπτομέρειες (ΗΧΗΤΙΚΟ).



Για χιλιάδες πλειστηριασμούς και εκατοντάδες εξώσεις με συγκρότηση ειδικού σώματος της ΕΛ.ΑΣ , αλά Ισπανικό μοντέλο , έκανε λόγο στον 9.84 ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προστασίας Δανειοληπτών , Βαγγέλης Κρητικός, με αφορμή την εφαρμογή το αργότερο σε δύο μήνες, της μνημονιακής υποχρέωσης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. 
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και τις αλλαγές στο κώδικα πολιτικής δικονομίας , καταργεί την έδρα των ειρηνοδικείων , ανοίγει την πόρτα για 20 χιλιάδες αρχικά πλειστηριασμούς στην Ελλάδα εκ των οποίων 2.500 αφορούν την Κρήτη.



http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/

Δ. Παναγιωτόπουλος: (Ε.ΠΑ.Μ.) Η χώρα χρειάζεται πατριωτική - δημοκρατική κυβέρνηση - ‎19/01/2017

Δημήτρης Παναγιωτόπουλος: Η χώρα χρειάζεται παλλαϊκό μέτωπο και πατριωτική - δημοκρατική κυβέρνηση. 

Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος, Δικηγόρος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, επικεφαλής του τομέα Παιδείας και Αθλητισμού του Ε.ΠΑ.Μ., στον Σπορ News 90.1 FM (Λάρισα) με τον Πέτρο Ιωάννου. 19 Ιανουαρίου 2017.


Βιογραφικό Δημήτρης Παναγιωτόπουλος: http://www.indeepanalysis.gr/academic...

Ε.ΠΑ.Μ - σχετικά links:
http://www.epamhellas.gr/
http://www.facebook.com/metopo/
http://twitter.com/epamhellas/
http://dimitriskazakis.blogspot.com/
http://e-roi.gr/
http://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr/
http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/
http://www.anapoda.news/


Κύπρος μετά την Γενεύη τι;

Συζήτηση με τον επίτιμο αρχηγό ΓΕΕΘΑ Μανούσο Παραγιουδάκη και παρεμβάσεις 
1) Μιχάλης Ιγνατίου – Γενεύη – 
2) ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ –ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Β΄- Λευκωσία 
3) ΗΛΙΑΣ ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗΣ - Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας - Θεσσαλονίκη 
4) Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος – Δημοσιογράφος /Γεωπολιτικός Αναλυτής / 
5) Ανδρέας Θεοφάνους – Λευκωσία / Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας 
6) Άγγελος Συρίγος / Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

«Ελεύθερη Ελλάδα» με τον Θ. Συμβουλόπουλο (Ε.ΠΑ.Μ.) στην ΕΡΤopen - 19 Ιαν. 2017

Ο Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ. Θέμης Συμβουλόπουλος στον ραδιοθάλαμο της ΕΡΤopen 106.7 FM και στην εκπομπή «Ελεύθερη Ελλάδα». ‎Πέμπτη, ‎19 ‎Ιανουαρίου ‎2017.

Kάθε Πέμπτη 09:00 - 10:00 π.μ. η εκπομπή "Ελεύθερη Ελλάδα" στην ελεύθερη συχνότητα της ERTOpen στους 106.7 FM και από το διαδίκτυο, εδώ: http://www.ertopen.com/apps/radio/?na...
Επίσης η εκπομπή αναμεταδίδεται από τον διαδικτυακό σταθμό e-roi.gr : http://e-roi.gr/

Οι συντελεστές της εκπομπής περιμένουν τη συμμετοχή σας καλώντας στα τηλέφωνα 210 6002909-10 ή αποστέλοντας SMS γράφοντας :

1Π (κενό) και μετά το ΜΗΝΥΜΑ στο 54045.


Ε.ΠΑ.Μ - σχετικά links:
http://dimitriskazakis.blogspot.gr/
http://epamhellas.gr/
http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/
https://el-gr.facebook.com/metopo
http://www.youtube.com/user/EPAMvideo


Ε.ΠΑ.Μ. - Ο στρατηγός Δ. Κυπριώτης στο Kontra στις 19 Ιαν. 2017

Ο στρατηγός Ε.Α. και Οργανωτικός Γραμματέας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) Δημήτρης Κυπριώτης στο Kontra Channel και την μεταμεσονύκτια εκπομπή του Αιμίλιου Λιάτσου «Kontra 24» την ‎Πέμπτη, ‎19 ‎Ιανουαρίου ‎2017.

http://www.epamhellas.gr/
http://www.facebook.com/metopo/
http://twitter.com/epamhellas/
http://dimitriskazakis.blogspot.com/
http://e-roi.gr/
http://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr/
http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/
http://www.anapoda.news/


Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δ. Καζάκης: «Πρόσθετο πακέτο μέτρων μέχρι το Μάρτιο» - 18/01/2017.

Δημήτρης Καζάκης: «Πρόσθετο πακέτο μέτρων μέχρι το Μάρτιο»

Τηλεφωνική επικοινωνία του οικονομολόγου και γ.γ. του Ε.ΠΑ.Μ. στο Maximum FM 93.6 (Αλεξανδρούπολη), στην πρωινή εκπομπή του δημοσιογράφου Δημήτρη Κολιού ''Ξυπνήστε γιατί χανόμαστε. Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017.

ΕΚΤΑΚΤΟ: Αμερικανοκίνητη κρίση στις σχέσεις Ρωσίας-Ελλάδας: Για πρώτη φορά απελάσεις διπλωματών με ελληνική πρωτοβουλία- Αρνηθήκαμε τον ανεφοδιασμό ρωσικών πολεμικών πλοίων!

Ξαφνική κρίση στις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας σε μια περίοδο που τα Βαλκάνια φλέγονται με τη Μόσχα να έχει επανακάμψει εντυπωσιακά στην...


Ξαφνική κρίση στις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας σε μια περίοδο που τα Βαλκάνια φλέγονται με τη Μόσχα να έχει επανακάμψει εντυπωσιακά στην περιοχή!Μόνο προς το συμφέρον μας είναι οι άψογες σχέσεις με τη Μόσχα αλλά… Πρωτοφανείς είναι οι αποκαλύψεις του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, κατά τη συνέντευξη τύπου που έδωσε! Το «μενού» είχε απελάσεις διπλωματών και άρνηση ανεφοδιασμού των ρωσικών πολεμικών πλοίων που κατευθυνόταν στις ακτές της Συρίας.
Όπως μεταδίδει ο Θανάσης Αυγερινός, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας επιβεβαίωσε ότι προ μερικών μηνών, Αθήνα και Μόσχα, ίσως για πρώτη φορά στα μεταψυχροπολεμικά χρόνια, προχώρησαν στο ακραίο μέτρο της αμοιβαίας απέλασης διπλωματών τους, που είχαν παρουσιαστεί για να υπηρετήσουν αντιστοίχως στις πρεσβείες της Ρωσίας στην Αθήνα και της Ελλάδας στη Μόσχα.
«Για το τελευταίο ερώτημά σας μπορώ να πω, ότι εάν οι πληροφορίες σας είναι σωστές, τότε το σκορ είναι 1-1, είμαστε πάτσι», είπε ο Σ.Λαβρόφ, χωρίς να διαψεύσει τις απελάσεις στις ελληνορωσικές σχέσεις και μάλιστα ξεκίνησαν αυτές με ελληνική πρωτοβουλία!

Η αποχώρηση του Ρώσου διπλωμάτη έγινε αφού είχε εγκριθεί ο διορισμός του κατά την καθιερωμένη διαδικασία, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα.
Η ρωσική πλευρά θεωρεί «άκομψη» την απέλαση, γιατί έγινε λίγες μόλις ημέρες αφότου είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα ο άγνωστος μέχρι στιγμής Ρώσος διπλωμάτης, του οποίου άγνωστο παραμένει και το σοβαρό «παράπτωμα», εφόσον οδήγησε στην απόλυσή του.
Αξιόπιστες πηγές μας άφησαν να υπονοηθεί ότι επί της ουσίας όλα έγιναν με «παρότρυνση» των «συμμάχων» μας και προφανέστατα συνδέονται με το διορισμό στην Αθήνα του εξαιρετικά δραστήριου και προερχόμενου από το Κίεβο νέου πρεσβευτή των ΗΠΑ.
Κατά τις ίδιες πηγές όταν ζητήθηκαν από την ελληνική πλευρά εξηγήσεις, εκείνη μετ” επιτάσεως επέμεινε σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται αμιγώς για «ελληνική» απόφαση, η οποία δεν υπαγορεύθηκε από κανέναν ξένο…
Από ελληνικής πλευράς θύμα της «αμιγώς» ελληνικής απόφασης ήταν ο νέος διευθυντής του Γραφείου Τύπου της ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα, ο οποίος δεν πρόλαβε να συμπληρώσει ούτε εβδομάδα στο πόστο του!
Όπως είναι πολύ φυσικό, Αθήνα και Μόσχα μπορεί να αντήλλαξαν τις δέουσες αιχμηρές νότες, όμως συμφώνησαν τελικά να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους και να μην αμαυρώσουν και με απελάσεις το (κατακαημένο) Έτος Ελλάδας-Ρωσίας και τις επισκέψεις επισήμων, που υπολείποντο…
Ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση συστρατεύθηκε στη ΝΑΤΟΪκή υστερία και αρνήθηκε τον ανεφοδιασμό ρωσικών πολεμικών πλοίων, που κατευθυνόταν στις ακτές της Συρίας για να επιχειρήσει κατά του (υποτιθέμενου) κοινού εχθρού, των τρομοκρατικών οργανώσεων ISIS και An-Nusra, ο διπλωματικά ειρωνικός Σ.Λαβρόφ επίσης δεν έδειξε οποιαδήποτε διάθεση να την διαψεύσει, παρά τη σοβαρότητά της.

«Σχετικά με τον ανεφοδιασμό των πλοίων μας, που υποστηρίζουν τις ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις, τη βάση μας στο Χμέιμιμ και την τεχνική-επισκευαστική μονάδα στο Ταρτούς, τα καταφέραμε. Έχουμε τη δυνατότητα, χωρίς να επιβαρύνουμε κανέναν από τους συναδέλφους μας, να διασφαλίζουμε τη λειτουργία της αεροπορίας και του στόλου μας», είπε ο Σεργκέι Λαβρόφ…
Τα συμπεράσματα δικά σας…


πηγή: http://www.pentapostagma.gr/

Θεσσαλονίκη: Πότε θα κάνει ξαστεριά τραγουδούσε ο κόσμος μέσα στο Ειρηνοδικείο "Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη..."

Πολύς ο κόσμος που ανταποκρίθηκε σήμερα στο κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης. Το σημερινό κάλεσμα ήταν διπλό. Ηταν όπως κάθε Τετάρτη για να σταματήσουν πλειστηριασμοί λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, αλλά, και ως διαμαρτυρία για τα διωκόμενα μέλη του Συντονισμού.
Να σημειώσουμε πως και στις δύο αίθουσες του Ειρηνοδικείου ήταν σε διαδικασία να πραγματοποιηθούν πλειστηριασμοί.
Πέρα από τα συνθήματα, με τα οποία σείστηκε το Δικαστικό Μέγαρο, ο κόσμος σήμερα μέσα στη μια αίθουσα τραγουδούσε “Πότε θα κάνει ξαστεριά”.
  

  

http://newreport.gr/



Μάαστριχτ: Μια επέτειος μεταξύ γιορτής και μνημοσύνου


Η Ε.Ε. γίνεται θύμα της στρατηγικής επιτυχίας της.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Γιορ­τή δεν το λες. Πιο πολύ προς μνη­μό­συ­νο τεί­νει. Γιορ­τή ή μνη­μό­συ­νο, το ευ­ρω­παϊ­κό ιε­ρα­τείο επι­χει­ρεί να προ­σεγ­γί­σει δι­θυ­ραμ­βι­κά τη «στρογ­γυ­λή» επέ­τειο των 25 χρό­νων από τη Συν­θή­κη του Μά­α­στρι­χτ. Και μά­λι­στα με δυο ημε­ρο­μη­νί­ες ανα­φο­ράς: την 9η Δε­κεμ­βρί­ου 1991, οπότε η Συν­θή­κη εγκρί­θη­κε από τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής των 12 μελών της τότε ΕΟΚ, και την 7η Φε­βρουα­ρί­ου 1992, οπότε υπο­γρά­φτη­κε. Ωστό­σο, η πραγ­μα­τι­κή ημε­ρο­μη­νία γέν­νη­σης της Ε.Ε. που δια­δέ­χθη­κε την ΕΟΚ είναι η 1η Νο­εμ­βρί­ου 1993, οπότε τέ­θη­κε σε ισχύ. Είχε με­σο­λα­βή­σει ένα δη­μο­ψή­φι­σμα στη Δανία που την απέρ­ρι­ψε και μια μακρά δια­πραγ­μά­τευ­ση «εξαι­ρέ­σε­ων» από τη Συν­θή­κη, της Δα­νί­ας και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο της Βρε­τα­νί­ας. Αλλά, οι «τε­λε­τάρ­χες» της Ε.Ε. δεν θέ­λουν να συν­δέ­ο­νται οι χρυ­σές επέ­τειοι της Ε.Ε. με απε­χθή συμ­βά­ντα, δη­μο­ψη­φί­σμα­τα και λαϊ­κές ετυ­μη­γο­ρί­ες – κατά κα­νό­να αρ­νη­τι­κές για το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο.

Οφεί­λου­με να ομο­λο­γή­σου­με ότι στα προ­ε­όρ­τια της επε­τεί­ου στην ολ­λαν­δι­κή πό­λη-γε­νέ­τει­ρα της Ε.Ε, στο Μά­α­στρι­χτ, στις 9 Δε­κεμ­βρί­ου, ου­δείς από τους εκ­προ­σώ­πους της ευ­ρω­παϊ­κής ηγε­σί­ας που μί­λη­σαν (Γιούν­κερ, Τί­μερ­μανς, Ντάι­σε­μπλουμ, Σουλτς) σε μικρά ακα­δη­μαϊ­κά ακρο­α­τή­ρια χρη­σι­μο­ποί­η­σε πα­νη­γυ­ρι­κούς τό­νους. Με δε­δο­μέ­νο ότι ύστε­ρα από 25 χρό­νια με­τε­ξέ­λι­ξης της «κοι­νής αγο­ράς» (ΕΟΚ) σε «Ένωση» αυτή βρί­σκε­ται πλη­σιέ­στε­ρα στην απο­σύν­θε­ση παρά στην ολο­κλή­ρω­ση, προ­τί­μη­σαν....
να προ­σφύ­γουν σε ιστο­ρι­κούς «εκ­βια­σμούς»: «Χωρίς την ΕΕ», είπε ο Γιουν­κέρ, «καμία χώ­ρα-μέ­λος δεν είναι ικανή από μόνη της να έχει πο­λι­τι­κό βάρος στον κόσμο. Αυτή τη στιγ­μή εί­μα­στε ένα ση­μα­ντι­κό μέρος της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μί­ας, το 25% του ΑΕΠ. Σε δέκα χρό­νια, το πο­σο­στό αυτό θα είναι 15%. Σε 20 χρό­νια κα­νέ­να μέλος της ΕΕ μόνο του δεν θα είναι μέλος της G7». Και πρό­σθε­σε με­ρι­κά ακόμη δρα­μα­τι­κό­τε­ρα στοι­χεία για τη δη­μο­γρα­φι­κή πα­ρακ­μή της Ε.Ε. σ’ έναν κόσμο που σε λίγες δε­κα­ε­τί­ες θα αριθ­μεί 10 δισ. κα­τοί­κους.

Μια απο­τυ­χία, προ­ϊ­όν επι­τυ­χί­ας

Το πρό­βλη­μα της ευ­ρω­παϊ­κής νο­μεν­κλα­τού­ρας είναι πως απο­δει­κνύ­ε­ται εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να απο­συν­δέ­σει τον κατά Μά­α­στρι­χτ σχε­δια­σμό της Ε.Ε. από αυτό που μια αυ­ξα­νό­με­νη πλειο­ψη­φία των ευ­ρω­παϊ­κών κοι­νω­νιών σε όλες τις χώρες -αν και με ποι­κί­λες εθνι­κές ιδιο­μορ­φί­ες- βιώ­νει ως απο­τυ­χία του Μά­α­στρι­χτ και εκ­φρά­ζει ως γε­νι­κευ­μέ­νη αμ­φι­σβή­τη­ση του ευ­ρω­παϊ­κού project – αν και με προ­βλη­μα­τι­κό πο­λι­τι­κό πρό­ση­μο. Το ευ­ρω­παϊ­κό ιε­ρα­τείο κιν­δυ­νεύ­ει να πέσει θύμα όχι της απο­τυ­χί­ας, αλλά της επι­τυ­χί­ας του Μά­α­στρι­χτ: η σα­ρω­τι­κή επί­θε­ση στην ερ­γα­σία και στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος, η αύ­ξη­ση των ανι­σο­τή­των ανά­με­σα στις χώρες αντί της δια­κη­ρυσ­σό­με­νης σύ­γκλι­σής τους, η έκρη­ξη του δη­μο­σί­ου χρέ­ους, η ισχνή ανά­πτυ­ξη της Ευ­ρω­ζώ­νης και η στα­θε­ρο­ποί­η­ση της ανερ­γί­ας σε υψηλά επί­πε­δα δεν ήταν απο­τέ­λε­σμα από­κλι­σης από τη στρα­τη­γι­κή του Μά­α­στρι­χτ, αλλά της συ­νε­πούς εφαρ­μο­γής της.

Η στρα­τη­γι­κή αυτή ήταν απλή στη σύλ­λη­ψή της: Η ΕΟΚ, από απλή κοινή αγορά χωρίς δα­σμούς, έμελ­λε να εξε­λι­χθεί σε μια πο­λι­τι­κή, οι­κο­νο­μι­κή και νο­μι­σμα­τι­κή ένωση, εδραιω­μέ­νη στις λε­γό­με­νες τέσ­σε­ρις ελευ­θε­ρί­ες κί­νη­σης: κε­φα­λαί­ων, αγα­θών, υπη­ρε­σιών και ερ­γα­ζο­μέ­νων. Σε αντί­θε­ση, όμως, με όλη την προη­γού­με­νη ιστο­ρι­κή εμπει­ρία, βάσει της οποί­ας η πο­λι­τι­κή ένωση, κυ­ρί­ως με τη μορφή του έθνους κρά­τους ή της ομο­σπον­δί­ας κρα­τών, προη­γεί­ται της νο­μι­σμα­τι­κής και οι­κο­νο­μι­κής, στην Ε.Ε. δρο­μο­λο­γή­θη­καν όλα αντί­στρο­φα: πρώτα έγινε η νο­μι­σμα­τι­κή ένωση, μέσω αυτής προ­ω­θή­θη­κε η οι­κο­νο­μι­κή ένωση (με τα «κρι­τή­ρια σύ­γκλι­σης» που μετά έγι­ναν «Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας», με αυ­στη­ρούς κα­νό­νες, κυ­ρώ­σεις και πρό­στι­μα) και μόλις τώρα ανα­ζη­τεί­ται το μο­ντέ­λο της πο­λι­τι­κής ένω­σης, ως λε­ό­ντειας εται­ρεί­ας ανά­με­σα στους χα­ο­τι­κά άνι­σους εταί­ρους που έχει δη­μιουρ­γή­σει η νο­μι­σμα­τι­κή ένωση. Στην 25ε­τία από τη Συν­θή­κη του Μά­α­στρι­χτ η πο­λι­τι­κή ενο­ποί­η­ση προ­ω­θή­θη­κε επι­λε­κτι­κά μόνο στους το­μείς της με­τα­να­στευ­τι­κής πο­λι­τι­κής, της  εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής, της ασφά­λειας και της στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης της Ε.Ε., στοι­χεία που την κα­θι­στούν μια κα­τε­ξο­χήν ιμπε­ρια­λι­στι­κή ένωση.

«Σχε­δια­στι­κό λάθος» ή στρα­τη­γι­κή;

Αυτή η «ανά­πο­δη» ενο­ποί­η­ση αντι­με­τω­πί­ζε­ται συχνά, ακόμη και από την Αρι­στε­ρά, σαν «σχε­δια­στι­κό λάθος» της Ε.Ε., που οδή­γη­σε στην ετε­ρο­βα­ρή ανά­πτυ­ξή της υπέρ της Γερ­μα­νί­ας και ελά­χι­στων ακόμη χωρών που άντλη­σαν τε­ρά­στια πλε­ο­νά­σμα­τα από τις υπό­λοι­πες. Ωστό­σο, το ότι η ΟΝΕ εξε­λί­χθη­κε σε γερ­μα­νι­κή ενο­ποί­η­ση και το ευρώ σε με­ταμ­φιε­σμέ­νο μάρκο δεν ήταν αστο­χία. Ήταν στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή τμή­μα­τος του ευ­ρω­παϊ­κού κε­φα­λαί­ου, πρω­τί­στως του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού, που εξά­ντλη­σε τα πε­ρι­θώ­ρια επιρ­ρο­ής στην ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή ελίτ και ιδιαί­τε­ρα στο γαλ­λο-γερ­μα­νι­κό άξονα,  εκ­προ­σω­πού­με­νο τότε από τους Μι­τε­ράν και Κολ.

Υπάρ­χει η προ­φα­νής γε­ω­πο­λι­τι­κή διά­στα­ση στην επι­τά­χυν­ση της ΟΝΕ, λίγο μετά τη γερ­μα­νι­κή ενο­ποί­η­ση και την κα­τάρ­ρευ­ση των κα­θε­στώ­των στην κε­ντρι­κή και ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη, που αντι­με­τω­πί­στη­κε ως ζω­τι­κός χώρος του ευ­ρω­παϊ­κού πυ­ρή­να, με δύο κύ­μα­τα διεύ­ρυν­σης από τους 12 του Μά­α­στρι­χτ στους 27 της ση­με­ρι­νής Ε.Ε. Τα κρι­τή­ρια σύ­γκλι­σης, η συμ­μόρ­φω­ση στο Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας, η βίαιη «απε­λευ­θέ­ρω­ση» των αγο­ρών από εθνι­κές ρυθ­μί­σεις δεν ήταν μόνο ένα «μνη­μό­νιο» προ­σαρ­μο­γής για πα­λαιά και νέα κρά­τη-μέ­λη, αλλά κι ένας μη­χα­νι­σμός με­τα­φο­ράς πλού­του, κε­φα­λαί­ων, ιδιο­κτη­σί­ας, ακόμη και υψη­λής ποιό­τη­τας αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού από την πε­ρι­φέ­ρεια στο κέ­ντρο της Ε.Ε.

Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός ή ορ­ντο­λι­μπε­ρα­λι­σμός;

Στα 25 χρό­νια από το Μά­α­στρι­χτ η ευ­ρω­παϊ­κή ολο­κλή­ρω­ση συ­νε­χί­στη­κε μ’ ένα βαθμό αυ­θορ­μη­τι­σμού και προ­σαρ­μο­γής στη συ­γκυ­ρία, ιδιαί­τε­ρα αυτήν  της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρί­σης. Ωστό­σο, πα­ρέ­μει­νε εντός ενός συ­νε­κτι­κού στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου, το οποίο συ­νή­θως ταυ­τί­ζε­ται με τα βα­σι­κά προ­τάγ­μα­τα του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Αυτό, όμως, δεν είναι από­λυ­τα ακρι­βές. Το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο κα­ταρ­τί­στη­κε πε­ρισ­σό­τε­ρο με βάση τις αρχές του «ορ­ντο­λι­μπε­ρα­λι­σμού» (ordoliberalismus, εκ του ordo=τάξη, και liberalism=φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός), του γερ­μα­νι­κού ρεύ­μα­τος οι­κο­νο­μι­κής σκέ­ψης (σχολή του Φράι­μπουργκ) στο οποίο βα­σί­στη­κε το μο­ντέ­λο της με­τα­πο­λε­μι­κής Δυ­τι­κής Γερ­μα­νί­ας. Σε από­κλι­ση από το νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό, ο γερ­μα­νι­κός ορ­ντο­λι­μπε­ρα­λι­σμός επι­φυ­λάσ­σει ένα ση­μα­ντι­κό ρόλο στο κρά­τος, ή άλλες ημι­κρα­τι­κές (κατά κα­νό­να «ανε­ξάρ­τη­τες») αρχές ως εγ­γυ­η­τές του «υγιούς» κα­πι­τα­λι­στι­κού αντα­γω­νι­σμού.  Στη Συν­θή­κη του Μά­α­στρι­χτ, στο Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας, στο Δη­μο­σιο­νο­μι­κό Σύμ­φω­νο και στο Σύμ­φω­νο για το ευρώ+, στην ακα­τά­σχε­τη γερ­μα­νι­κή φλυα­ρία περί «ένω­σης των κα­νό­νων», στη συ­νταγ­μα­το­ποί­η­ση της λι­τό­τη­τας, στη λει­τουρ­γία της ΕΚΤ και του ESM, είναι απο­τυ­πω­μέ­νες οι βα­σι­κές αρχές του «ορ­ντο­λι­μπε­ρα­λι­σμού». Ίσως δεν είναι τυ­χαίο ότι η πρώτη χώρα που φεύ­γει απ’ το ευ­ρω­παϊ­κό μα­ντρί είναι η γε­νέ­τει­ρα του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, η Βρε­τα­νία.

Η με­τα­φυ­σι­κή των πλε­ο­να­σμά­των

Αλλά δεν θα είναι και η τε­λευ­ταία. Η υλο­ποί­η­ση του ευ­ρω­παϊ­κού σχε­δί­ου κατά τη γερ­μα­νι­κή τάξη πραγ­μά­των έχει δη­μιουρ­γή­σει αβυσ­σα­λέα χά­σμα­τα ανά­με­σα σε ελά­χι­στους κερ­δι­σμέ­νους και πολ­λούς χα­μέ­νους. Έχει προ­κα­λέ­σει σχί­σμα­τα ακόμη και εντός της γερ­μα­νι­κής ολι­γαρ­χί­ας, ένα τμήμα της οποί­ας έχει «αυ­το­μο­λή­σει» φα­νε­ρά προς την ακρο­δε­ξιά «Εναλ­λα­κτι­κή για τη Γερ­μα­νία» (AfD). Έχει κα­τα­κερ­μα­τί­σει την Ε.Ε. σε συ­γκυ­ρια­κές συμ­μα­χί­ες κρα­τών.

Είναι πε­ρί­που ανα­πό­φευ­κτο. Δεν χρειά­ζε­ται να είναι κα­νείς οι­κο­νο­μο­λό­γος για να κα­τα­λά­βει ότι η απαί­τη­ση όλες οι χώρες της Ευ­ρω­ζώ­νης να είναι εξί­σου πλε­ο­να­σμα­τι­κές είναι πα­ρα­λο­γι­σμός. Εύ­λο­γα εξα­νί­στα­ται ο Μάρ­τιν Γουλφ των Financial Times με την ιδέα ότι όλη η Ευ­ρω­ζώ­νη μπο­ρεί να γίνει μια με­γά­λη Γερ­μα­νία χα­μη­λών μι­σθών και με­γά­λων εξα­γω­γών: «Υπο­τί­θε­ται ότι όλοι πρέ­πει να εξα­σφα­λί­σουν πλε­ό­να­σμα στο ισο­ζύ­γιο τρε­χου­σών συ­ναλ­λα­γών; Αν είναι έτσι, με ποιους – με τους Αρεια­νούς; Κι αν όλοι πράγ­μα­τι πα­σχί­ζουν να εξα­σφα­λί­σουν αυτό το πλε­ό­να­σμα, τι άλλο απο­τέ­λε­σμα μπο­ρεί να υπάρ­ξει εκτός από πα­γκό­σμια ύφεση;»…

Εύ­στο­χα τα ερω­τή­μα­τα, αν και δια­τυ­πώ­νο­νται σαν να αγνο­εί­ται η αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κή φύση του ύστα­του κα­πι­τα­λι­σμού. Οι κε­φα­λές του οποί­ου έχουν προ πολ­λού υπερ­βεί το όριο με­τα­ξύ (κυ­νι­κού) ορ­θο­λο­γι­σμού και με­τα­φυ­σι­κής.

από την «Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά»